على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

700

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

پابست ( p - bast ) م ف . پ . مقيد . و پابست شدن ف ل . : مقيد شدن . پا بلند كردن ( p - baland - kardan ) ف ل . پ . دويدن . پابند ( p - band ) ا . پ . زنجير پاى . و قنداق كودك . و ص . پاىبسته . پابوس ( p - bovs ) ص . پ . بوسندهء پاى . و احترام‌كننده . وا . پاشنه . پابوسى ( p - bovsi ) ا . پ . توقير و احترام . و بندگى و عبادت . پاپ ( p p ) و پاپا ( p p ) ا . پ . پاب و رئيس مذهب عيسويان . پاپا ( p p ) ا . پ . پدر . پاپژ ( p paj ) ا . پ . زمين پست و بلند و ناهموار . و گل كهنه و نرم و طين . پاپوش ( p - povc ) ا . پ . كفش . پاپى ( p pey ) م ف . پ . در پى و پيروى و تعاقب . و ستم . و آزردگى . و پاپى شدن ف م . : در پىشدن شدن و تعاقب كردن . و آزردن و ستم كردن . پاپياده ( p - pi de ) ص و م ف . پ . به روى و راجل . ضد سواره . پاپيتال ( p pit l ) ا . پ . يك نوع گياهى كه بر درخت مىپيچد و برشن نيز گويند . پات ( p t ) ا . پ . تخت و اورنگ و سرير . پاتاب ( p t b ) ص و م ف . پ . يكسان و برابر . وا . مشابهت و برابرى . پاتابه ( p - t be ) ص . پ . بندهاى نعلين و پاپيچ . و پاپوش و كفش . و پاتابه گشادن ف ل . : از سفر آمدن . و در خانه نشستن . پاتان ( p t n ) م ف . پ . باهم و با يكديگر . پاتاوه ( p - t ve ) ا . پ . كفش و پاتابه . و قسمى از توشك . و تكميل و تماميت . پاپتراس ( p petr s ) ا . پ . بلغت زند و پازند جزا و مكافات بدى . پاتت ( p tat ) ص . پ . مناسب . و لايق و سزاوار . پاتخته ( p - taxte ) ا . پ . كفشى كه از پوست دباغى نشده سازند . و پاچال نساجى . پاتختى ( p - taxti ) ا . پ . جشنى كه پس از عروسى گيرند يعنى در فرداى آن شبى كه داماد دوشيزگى بيوك را بربوده باشد . پاتر ( p tar ) ا . پ . - مأخوذ از هندى - دختر مغنى . و دختر رقاص . و روسپى . پاترگاه ( p terg h ) ا . پ . بطريق و پيشواى ترسايان . پاتشگا ( p tecg ) ا . پ . بادنجان . پاتكيه ( p - takye ) ا . پ . پايه . پاتله ( p tle ) ا . پ . پاتيل و پاتيله . پاتنگا ( p tang ) ا . پ . بادنجان . پاتو ( p tu ) ا . پ . خانهء عطارد كه برج جوزا و سنبله باشد . و يا خانهء مريخ كه برج حمل و عقرب بود . و ظرفى كه از گل سازند و گندم و جو در آن كنند . پاتوا ( p - tav ) ا . پ . يك قسم كفش و پاتابه . پاتولوژى ( p toloji ) و پاتولوژيا ( p toloji ) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - علم بمعرفت اسباب و علامات امراض . پاتون ( p tun ) و پاتونه ( p tune ) ا . پ . باز شكارى كه داراى علامت مخصوصى باشد . پاتيل ( p til ) و پاتيله ( p tile ) ا . پ . ديگ دهن فراخ حلواپزى خصوصا . و هر ديگى عموما . پاتيمار ( p tim r ) ا . پ . شتاب و تعجيل . پاتينى ( p tini ) ا . پ . طبق چوبى . پاجامه ( p - j me ) ا . پ . شلوار و تنبان . پاجه ( p je ) ا . پ . قطعه و تكه . و حصه و بخش . پاجى ( p ji ) ا . پ . مردم فرومايه و خوار . پاجيانه ( p ji ne ) ص و م ف . پ . بطور پستى و بطور فرومايگى و با حقارت . پاجىپرست ( p ji - parast ) ص . پ . كسى كه مايل به جلافت و فرومايگى باشد و مردم پست‌نژاد . پاجىمزاج ( p ji - mez j ) ص . پ . بىحميت . و پست و فرومايه و پست‌طبع . پاچال ( p c l ) ا . پ . گودكى كه جولاهگان در وقت بافندگى پاهاى خود را در آن آويزند و استاد بقال و نانوا و آشپز و جز آن در آن ايستاده چيزى فروشند . و دكانى كه در آن كله و پاچه و امعا و احشاى گوسپند فروشند . پاچان ( p c n ) ص . پ . پاشان . پاچاه ( p - c h ) و پاچاهه ( p - c he ) ا . پ . مر . پاچال . پاچايه ( p - c ye ) ا . پ . بول و غايط . پاچك ( p cak ) ا . پ . سرگين گاو خشك كرده جهت سوزانيدن خواه با دست آن را گرد كرده و خشك كرده باشند و يا به حالت طبيعى خشك شده باشد و قسم اول را تپاله نيز مىگويند . پاچله ( p cele ) ا . پ . چيزى مانند غربال كوچك كه جهت كوفتن و چغر كردن برف بر پاى بندند . پاچنار ( p - can r ) ا . پ . نوكرى كه هميشه حاضر خدمت است . و ا خ . نام محله‌اى در طهران . پاچنامه ( p c - n me ) ا . پ . لقب . و همال و قرين . و رفيق و همدم . پاچنگ ( p - cang ) ا . پ . دريچهء كوچكى در خانه و كوشك و جز آن از پنجهره و مانند وى كه بيك چشم از آن نگاه توان كرد . و كفش . و پاشنگ و پاهنگ .